Het verhuizen van kwetsbare ouderen tussen verschillende verpleeghuizen leidt vaak tot veel onbegrip.
غالبًا ما يؤدي نقل كبار السن الضعفاء بين دور رعاية مختلفة إلى الكثير من سوء الفهم.
Dat blijkt uit verhalen die naar buiten zijn gebracht door de krant De Stentor.
يتبين ذلك من القصص التي نشرتها صحيفة De Stentor.
Mensen worden soms in hun laatste levensfase nog meerdere keren overgeplaatst.
يتم أحيانًا نقل الأشخاص عدة مرات حتى في مرحلتهم الأخيرة من الحياة.
تجربة مؤلمة للعائلات
Een pijnlijke ervaring voor families
Een inwoner genaamd Sabine Hendriks deelt haar ervaringen over de laatste weken van haar moeder.
تشارك مواطنة تدعى سابين هندريكس (Sabine Hendriks) تجربتها حول الأسابيع الأخيرة من حياة والدتها.
De moeder moest in korte tijd naar twee verschillende instellingen verhuizen.
كان على الوالدة الانتقال إلى مؤسستين مختلفتين في وقت قصير.
Volgens de dochter begreep haar moeder helemaal niets van deze plotselinge veranderingen.
وفقًا لابنتها، لم تفهم والدتها هذه التغييرات المفاجئة على الإطلاق.
الشعور بالذنب
Gevoelens van schuld
Tijdens de verhuizingen vroeg de zieke vrouw zich af wat zij verkeerd had gedaan.
أثناء عمليات الانتقال، تساءلت المرأة المريضة عن الخطأ الذي ارتكبته.
Dit soort situaties bezorgen nabestaanden een zwaar en schuldig gevoel.
هذه الأنواع من المواقف تترك لدى الأقارب شعورًا ثقيلًا بالذنب.
De verhalen laten zien dat de zorg in de praktijk soms te weinig rust biedt aan ouderen.
تظهر القصص أن الرعاية في الممارسة العملية توفر أحيانًا القليل جدا من الراحة لكبار السن.
النصّان العربي والهولندي في هذه الصفحة من إعداد فريق تحرير «أخبار هولندا» اعتماداً على ما ورد في تقرير De Stentor، وليسا نسخاً أو ترجمة آلية لنصّه الأصلي.De Nederlandse en Arabische tekst op deze pagina is door onze eigen redactie geschreven, op basis van de berichtgeving van De Stentor. Het is geen kopie en geen automatische vertaling van het originele artikel.
المصدر: De Stentor
أخبار هولندا الآن